Feest of Hel
Ik voel me heel erg somber. Ik ben soms bang voor mijn eigen gedachten, maar kan me er soms ook niet tegen verzetten. Aan de ene kant wil ik niet dood, aan de andere kant lijkt het zo’n aantrekkelijke oplossing voor alles.
Met het eten gaat het ook niet supergoed. Op sommige dagen eet ik keurig mee met alles, maar vervolgens ga ik de dagen erna wel compenseren. Of ik lig ‘s avonds in bed nog extra oefeningen te doen… Maar soms is die ene dag al verpest omdat ik alles heb meegegeten en dan moet ik de dag erna ook verpesten door een koekje oid. te nemen met als gevolg dat ik me een gigantisch lompe en dikke olifant voel.
Ik wil zo graag van die gedachten af, het liefst wil ik helemaal niets meer eten… alleen zijn en langzaam verdwijnen. Maar dat lukt de komende dagen waarschijnlijk niet.
de feestdagen zijn écht geen feest… ‘t is een hel
