Zelfmoe
Voel me rot, ellendig en veel te dik. Mijn broeken zitten strakker, in shirtjes begint mijn buik toch echt zichtbaar te worden en mijn hoofd is nog boller dan ooit tevoren.
Praten met mensen zou moeten helpen, voor mijn gevoel versterkt dat mijn algehele lamlendigheid alleen nog maar meer. Vandaag was N. weer aanwezig en ‘more or less’ weer beter… ik blijk niet de macht te hebben om mensen ziek te maken. Tevens blijk ik ook niet dusdanig de regie en controle te kunnen hebben om een evaluatie volgende week goed voor te bereiden… Het enige waar ik nog de ‘macht’ over heb is mijn eigen gedrag. Ziek vluchtgedrag vandaag:
Een cocktail van laxeerpillen en paracetamol, lijkt mijn dikke hoofd en buik alleen maar te verergeren door de plotseling opkomende misselijkheid. Als het mogelijk was om aambeien via je mond je lichaam te laten verlaten, zou het gelukt zijn. Blergh wat is braken toch smerig als je het niet zelf opwekt! En wat ziet m’n hoofd er toch belachelijk dik uit… Ik denk dat ik ziek in bed blijf de rest van mn leven met de ‘terminale’ diagnose: ‘zelfmoe’
