Allemaal voor niets
Het contact met de RV is afgelopen. Vorige week had ik nog een laatste gesprek met de psych daar en na overleg met een vriendin had ik besloten een brief aan hem te geven. In die brief stonden dingen die ik de hele tijd verzwegen heb. Dingen over Welmoed bijvoorbeeld, dát ik haar zo mis en het liefste ‘ziek’ blijf zodat ik dan ooit nog misschien bij haar in behandeling zou kunnen. (ook al weet ik nu dat dat gewoon nooit meer gaat gebeuren) Maar ook over dingen tijdens mijn behandeling die ik wel gedaan heb, maar nooit verteld heb.
Misschien komt het van pas als ik ooit weer terug moet naar de RV, of een andere instantie. Dan hoef ik in elk geval niet meer maanden te wachten totdat ik het dan misschien durf te vertellen. Nu is het bekend…
Mijn mijn psych mocht ik geen medicatie meer meekrijgen, omdat ik de laatste tijd weer rommel met ‘t eten. Volgens hem zou medicatie dan niet helpen. Eigenlijk wilde ik van hem weten of ik misschien het ook vlak voor het slapengaan zou mogen slikken, zodat het in elk geval een hele nacht in mijn lijf blijft. Maar hij vond het niet nodig. Ik voelde me zelfs met die medicatie nog somber, alleen het werd wel minder. Maar nu ben ik zo bang dat het gigantisch sombere gevoel weer terugkomt.
De laatste dagen voelde ik me zo alleen namelijk dat ik elke dag behoorlijk wat pijnstillers heb geslikt. Ook omdat ik hoofdpijn had, maar vaak gaat dat met 2 ibupr*fennetjes wel over. Toch vond ik het nodig om maar een hele strip te nemen. Ik hoop vaak dat ik gewoon overdag neerval. Dat mijn nieren en lever het ineens opgeven ofzo, zodat ik dit hele stomme leven niet meer hoef mee te maken.
Maar aan de andere kant wil ik dit ook weer niet. Naja, onverwacht doodgaan wel hoor. Máár zo alleen zijn en ook soms zo somber zijn. Maar ik weet niet hoe ik daar vanaf moet komen. Ik heb me wel aangemeld bij een psych/dietiste, maar ik weet niet of dat zal helpen. Ik wil me namelijk ergens niet meer bezig houden met het eten, ik moet gewoon slank zijn namelijk. En aankomen heeft geen zin. Máár ik wil niet meer somber zijn.
Al jaren heb ik hulp bij instanties voor die somberheid en het is wel een tijdje wat beter gegaan… toen slikte ik medicijnen die hielpen en in combinatie met cog. gedragsther. ging het heel goed. Maar nu ben ik nog somberder dan daarvoor en dus heb ik de afgelopen jaren voor mijn gevoel verpest. Het is allemaal voor niets geweest…
