zware tijden
Inmiddels ben ik weer met ontslag gegaan en zit dus weer thuis. Alleen zijn is geen optie en dus ben ik voornamelijk bij mijn ouders thuis tegenwoordig.
Vandaag ben ik gebeld door de vervolgbehandeling. Ze willen mij 3 maanden lang één dag per week gaan ‘observeren’ om uiteindelijk te kijken bij welke behandeling ik het beste zou passen. Maar voordat ik kan starten, wil de intake-mevrouw éérst nog een gesprek. In dat gesprek wil ze non-suicide afspraken maken. Maar ze wil niet alleen een non-suicide contract, ik moet ook beloven níet verder af te vallen (slik…) en te stoppen met het automutileren.
Ook wil ze dat ik goed ga nadenken over wat het betekent om in behandeling te zijn. Er mogen géén individuele gesprekken plaatsvinden bij de psychodynamische behandeling (help!) en vanaf het begin wordt verwacht dat ik aan alles meedoe (ook het zwemmen)
En daar zit ik dan met al mijn vermijdende alarmbellen: “ik ga níet naar de vervolgbehandeling”, “ik ben té gehecht aan mijn zelfdestructie”, “niet afvallen betekent automatisch (teveel) eten”, “hoe moet ik mezelf onder controle houden als ik niets meer mag doen!”
Ik wil niet meer… nee, ik wil wel… maar ik durf niet!
Ik weet niet wie ik ben als ik ga veranderen: het worden zware tijden
Paulien zei,
mei 27, 2009 bij 7:54 pm
Poehee, heftig!
Maar ik weet hoe sterk jij bent, jij kunt dit!!!
En ik weet hoe eng het allemaal is!!
Ben zelf bezig met een noneetbui contract…En man, ik vind het verschrikkelijk!
Want wat als ik dat niet meer mag? wayt ga ik voelen? wat gaat er gebeuren? ENG!!
Maar het is nodig om verder te komen….
Zet hem op lieve jij!
Heele dikke knuffel,
Paulien
Ilona zei,
mei 28, 2009 bij 2:28 pm
Hoi meid
Ik herken heel erg wat je schrijft van een tijd geleden. Wie ben je als je verandert? Maar is dit wie je wilt zijn? Is dit de persoon waarmee jij een toekomst kan krijgen en waarmee jij verder kunt gaan en verder kunt kijken? Veranderen is heel eng, maar kan het slechter worden uiteindelijk? Je bent een prahctig persoon en die persoonlijkheid van jou zal niet veranderen. Je gedrag en gevoelens wel. Ik hoop dat je de strijd aan durft te gaan. Geloof me, je kunt altijd weer terug naar die zelfdestructie, je kunt altjid weer terug naar afvallen en automutliatie. Geef jezelf een tijd de kans (en wel ruim de tijd) en beloof jezelf weer terug te mogen als het echt niet bevalt. Bijv na 3 jaar. Ik heb mijzelf dat ook gedaan en altijd voorgehouden. Maar geloof me, ik wil nooit meer terug!
Ilona
Paulien zei,
mei 31, 2009 bij 10:07 am
Meid, eigenlijk wil ik je alleen maar even zeggen; Geef je over en doe even wat anderen denken dat goed voor jou is! Kom op!
Heel veel sterkte.
Liefs Paulien
Ilona zei,
juli 31, 2009 bij 8:23 pm
Hoe gaat het er mee meid? Ik denk aan je…